Pochodzi on z rodziny wiewiórkowatych, masa jego ciała dochodzi do 8 kilogramów. Dzięki krępej stożkowatej sylwetce nie można go w zasadzie pomylić z żadnym innym ssakiem europejskim. Może jedynie z występującym na Ukrainie bobakiem. Zewnętrzna strona siekaczy brązowa lub brazowożółta. U młodych osobników biała. Występują w Alpach, znaleźć można tez nieduże kolonie w Pirenejach. W Polsce występuje w Karpatach i tatrach. Jest jednak pod ochrona gatunkową. Żyje kolonijnie w wykopanych przez siebie norach. Sięgających do 1 metra głębokości. Zamieszkiwana nora poza komorą mieszkalną zawiera tak że dość długi ślepo zakończony chodnik słóżący jako toaleta. Komora mieszkalna w której zima świstak zapada w 6-7 miesięczny sen zimowy, już jesienią jest obficie wymoszczona źdźbłami traw. Brak w niej jednak jakichkolwiek zapasów na zimę gdyż świstak w czasie snu nie przyjmuje pokarmów. Budzi się jednak co 3-4 tygodnie by oddać mocz i kał. Zużywa w tym okresie zgromadzona latem takankę tłuszczową. Po przebudzeniu się jest znacznie chudszy i wisi na nim skóra.