Pochodzi ona z rzędu gryzoni i z rodziny wiewiórkowatych. Masa jaj ciała dochodzi do 500 gram. Długi puszysty ogon i uszy z pęczkiem włosów na końcach są najbardziej charakterystycznymi cechami wiewiórek. W jej ubarwieniu przeważają różne odcienie brązów, od czarnobrunatnego po jasnorudy. Odmiany barwne wiewiórki pospolitej różnią się miejscem zasiedlenia. W lasach liściastych i parkach miejskich z niewielkim udziałem drzew iglastych przeważają osobniki rude. Natomiast w ciemnych lasach najczęściej występują osobniki ciemnobrunatne. Przy takim ubarwieniu w ciągu dnia słabiej rzucają się w oczy. Często osobniki o rożnym ubarwieniu żyją obok siebie. Wiewiórki znakomicie wspinają się po drzewach, równie dobrze wchodzą po pniu do góry jak i zbiegają głową w dół. Skaczą daleko i precyzyjnie, ich niewielki ciężar ciała pozwala im na swobodne balansowanie po cienkich gałązkach w koronach drzew. Długi puszysty ogon pełni funkcje stabilizatora i steru w czasie wykonywania skoku. Lubi parki, lasy, bory i duże ogrody.